Миңа бары син кирәк

Синең назлы карашыңнан Эреде минем йөрәк. Ин бәхетле булыр өчен Миңа бары син кирәк. Әле кайчан гына,мин бит шулай Гашыйк булырмын дип белмәдем, Мин яраткан - мине яратсын,дип Гомерем буе теләк теләдем. Таптым ахры миндә бәхетемне, Тик тимәсен ятлар күзләре. Араларда җил булып йөрмәсен, Чит ятларның әйткән сүзләре. Синең күзләр мине саташтырды, Иреннәрең салды утларга. Нинди генә авыр хәлдә калсакта без, Бирмәм сине һичтә ятларга. Синең назлы,кайнар иреннәрең Хәтеремнән һичтә чыкмаслар, Йөрәгемнең иң түрендә генә Сиңа саклап тоткан урын бар. Кал янымда,кал син мәңгелеккә, Ташлама һичкайчан,үтенәм! Сине шулай бик соң очратканга Белсәң иде ничек үкенәм. Синсез атмас кебек инде таңнар, Синсез яшэу юктыр ул жирдэ. "Сагындым,җимеш" - дип эндәшәсең, Онытма һич,сагынам миндә! Сөям сине, җаным-тәнем белән, Сөя барлык күзәнәкләрем. Сине тапканга тик бәхетлемен, Синең өчен генә яшәрмен.! Гөлназ Шакирова