Яшик әле...

Яшик әле.

Акрын гына атлап картлык килә. Арттан калмый, гүя күләгә. Һәр яңа көн чәчләргә чал өсти, Тамга салып үткән көннәргә.

Үткән еллар безнең байлыгыбыз, Шатлык, борчу үткән елларда. Алда безне якты көннәр көтсен, Язмышыбыз безнең кулларда.

Кояш көн дә чыга, чыкмый калмый, Болыт эчләрендә булса да. Яшик әле бирешми борчуларга, күңел мөлдерәмә тулса да.

Яшәү үзе бәхет җир йөзендә, Якты кояш нуры астында. Гөлләр чәчәк ата, кошлар сайрый, Хозурлыклар безгә барсы да.

Картлык шатлык түгел дисәләр дә, Була картлыкның да шатлыгы. Балалар, оныклар исәнлеге, Яныңда үз тиңеңнең барлыгы.

Гомерләрнең һәр көне кадерле, һәр мизгеле тормыш бүләге. Кадерен белеп яшик җирнең, суның, кошлар сайравының көйләрен.

Ирек Исмагилов