Бер нахак сүз..

Нинди генә яхшы булсаң да, Барыбер гаебеңне табалар. Бердә юктан сүз чыгарып, Яманатлар китереп тагалар. Ә кем белә сон синең тормышыңны, Күңелеңдә ниләр ятканын. Бер сүз җитә гайбәт таралуга, Уйлап чыгаралар калганын. Урамның бер ягында ялгыш бассаң, Аягы сынган - диләр. Икенче башына җиткәндә, Үлгән икән диеп сөйлиләр. Сине хурлап сөйләүчеләр, Ул көнчелләр эше, көчсезләр. Кулларыннан эш килмәгәч, Гайбәт сата мескеннәр. Ә бит күпме гайләләрне Кеше сүзе кереп җимерде, Ничек матур барган тормышларны Челпәрәмә китерде. Уйлап эйтелмәгән бер сүздән, Күпме күз яшьләре түгелә. Бер гонахсыз язмышларны, Хәтта бауга алып мендерә. Бер нахак сүз каршы төшә шул, Тормышларны матур үрергә. Яратышкан парларны да, Дошман ясый гомергә. Кеше сүзе кеше үтерә дип, Әйтәләр бит элек электән. Бер гаепсез кешеләрне Мәхрүм итә гайбәт иректән. Сүз йөретмик, гайбәтләшмик, Гонахыннан бер үк куркыгыз! Беребез дә артык түгел, Барыбызда Алла колыбыз. Яхшымы син, начар кешеме? Тикшерергә юк хакыбыз. Беребез дә артык түгел, Барыбызда Алла колыбыз. Ильдус Валиев