Ачу тотмыйк!

Ачуларны әйдә тотмыйк әле, Йөрәкләрне өзмик юк-барга! Рәнҗеш салганнарны гафу итик- Бәхет телик хәтта дошманга! Дошман дигән сүзне онытыйк без, Дуслык сүзе үтсен күңелгә! Бер-береңә терәк булып яшик, Ходай биргән асыл гомердә! Абынганнар кабат үзе торып, Үз гаебен бәлки аңларлар! Гафу сорап ап-ак чиста биттән- Намус белән яши башларлар! Бу дөньяга кунак булып килдек, Тыйнак булып калыйк тормышта! Ходаем да безне аермаган, Бар кешене тигез ярата! Әкренләп ачулар да бетәр, Яхшылыклар бетмәс гомергә! Без бит кеше. Кеше булып калыйк- Күңел чиста калсын мәңгегә! Дога кылыйк, гафу итә белик- Учагыбыз мәңге сүнмәсен! Тормыш бара. Бар да кире кайта, Йөрәкләргә сагыш кермәсен! Фирая Габдуллина.