Залкардын залкар ойлору.

Залкардын залкар кептери

Тууган жер барда – биз барбыз!

Отконду эстеп,келечекти куто билгенибиз учун биз барбыз.

«Манас»-кыргыз рухунун туу чокусу.

Замандан заман отуп,жер устундо кыргыз тили жашап турганда «Манас» биздин улуттук туу чокубуз катарында тура берет.

Улуу адам жанындагылардан да улуулук касиетти корууго умтулат экен да…

Кыязы ар бир адамдын журогу сулуулукту энсейт тура.Бул касиет адамдын табиятында болот тура.

Манкурттук менен зомбилик-саддизмден осуп чыккан эки бутак сыяктуу.Аты болок болгону менен заты бир.

Уруксатсыз бироонун жан дуйносуно унулуу жакшы адеп эмес.

Адамдын кузгусу-адам.

Байлыгынды алып койсо олбойсун,эптеп кун коруп кетесин.А эгер абийиринди тепсеп салышса,эч ким аны кайра тазарта албайт…

Адамга кыйыны-кун сайын адам болуу.

Биз дуйнону,дуйно бизди озгортуудо.

Жашоо ушундай тузулуптур: жакшылык дайыма тартыш,жамандык дайыма ашып-ташып,дайыма тогулуп турат.

Туболуктуу нерсе аз,жаралуу бар жерде жоголуу бар.

Жакшы карый билуунун озу да чон онор.

Баланын назик сезимин бузбоо керек,жанын жашык кылбоо керек.Адам дал ушундай жаралган тура:адам жанын муздатып,тондуруп алуу оной,аны кайра эритуу кыйын,кыйын тугул мумкун эмес.

Коз-адамдын озу,анын ичин да,тышын да айтып туруучусу.

Эне-бул озунчо бир дуйно.

Дос алдында жооп беруудон душман колунан олгон жакшы.

Адамды туумак кыйын,багып остурмок кыйын,а олтурмок коз ачып-жумганча.

Элди туболук эл кылып турган-анын тили.

Мугалим – бардык жакшылыктардын башаты.