Сочинение "Насип"

Творческая работа

Сочинение

« Насипни гьакъында мени ойларым»

Выполнила ученица 11 класса

МКОУ «Утамышская СОШ»

Арсуева Иманият

Н-а с-и-п!

Бу сёз беш тюрлю накъышлангъан гьарплардан этилген. Гьар гьарпны тюрлю аваз башгъалыкълары бар йимик, ону маънасын да тюрлю-тюрлю кюйде англама болабыз.

Насип – уллу сююнч, агъып гелеген байлыкъ, шатлыкъ, билим, мол гелим…

Дюньяда гьар тюрлю инсанлар яшай, гьар адамны яшавгъа бакъгъан ойлары да башгъа-башгъа. Олар насип, тюзлюк, рагьмулукъ, эдеплик деген англавланы оьзтерече англай.

Биревлер учун насип – уллу байлыкъдыр : арив къурулгъан уью, ичи толгъан малы,ойнап-кюлеп турагъан яшлары , тюрлю емиш тереклери булангъы баву, багьалы машини, дачасы , яхшы гелим гелтиреген иши.

Школада яхшы охуп, сонг сюеген ерине охума да тюшюп, арив ишлеме ер де табып, ишин герсе – биревлеге бу да - аз буса да, насипдир.

Гиччиден берли уланъяшлар спорт булан машгъул бола. «Огь, мен бир белгили спортсмен болса эдим», - деп ойлашагъанлары да аз тюгюл.. Яшлар шо оюн, мурадын асил хыялларын гьаракат эте туруп, къыйынлы шартларда яшавгъа чыгъарма болса - олар учун да , бу да - насип.

Гертиден де, йыллар гете туруп, яш гьаракаты булан белгили адам болуп токътай.

Шо вакътиде : «Мен, гертиден де , насиплимен, мени умутларым яшавгъа чыкъды», -деп айтажакъ. «Гьаракатгъа берекет», - деп негьакъ айтмагъан уллулар.

Жагьиллер яшавда бир-бирине гьашыкъ бола. Дюньяда нечакъы агьлюлер бар сюйгенин алып, яда сюйгенине барып болмай, насипсиз болуп къалагъанлар.

Бириси айта: «Мен насиплимен, неге тюгюл де мен сюеген къызны алгъанман, мкрадыма етишгенмен».

«Арив тувмай, насипли тув», - деп айталар бизде. Адамны аривлюгю, билими, гьакъылы болса да, биревлер насипсиз болуп къалалар.

Кеп зат бар язма, хабарлама, айтма да бола кеп. Мен ойлашагъан кюйде, насип гьар кимге гьар тюрлю кюйде гелме бола…

Инсанлар бир-бир булан яхшы турса, бир-бирине рагьму этип, ёл гёрсетип яда къол ялгъап, ачыкъ юз булан къарама болса, бу да – насип.

Адамлар бир йимик тувмай. Гьар кимни оьз хасияты, къылыгъы бола. Савлугъу бар адамлар яда савлугъу ёкъ сакъатлар да бар.Сакъатланы гёзюнден, тилинден алып къарасакъ, оланы дюньягъа къараву башгъа. «Эки аягъым, эки де къолум сав болса яда гёзлеримни ярыгъы болса, «Биз насиплибиз», - деп, шолар да айтар. Олар учун насип - оьзлени савлугъу.

Мени атам-анам яшларын тарбиялап, охутуп,тюз ёлгъа салып бажаргъан, шо саялы да олар насипли.

Гьали мен школада охуйман. Школаны битдирип, сюйген ериме охума тюшсем, мен де насиплимен.

Юртум, халкъым, агьлюм, ахырда да, мен оьзюм учун бир пайдалы иш этмесем, гележек наслу, яшлар, магъа не айтажакъ?

Шо саялы да, мен гьалиденокъ ойларымны аста-аста, ойлаша туруп, яшавдан кёп сынаву барлардан насигьат аламан, алгъа абат ала гелемен.

Насиплибиз биз, инсанлар, парахат дюньяда яшайгъан!

Насип! Сатып акъча булан алынмай.

Емиш йимик базарларда сатылмай.

Гьар адамны оьз насиби къолунда

Къоллап билген - женнетлени бавунда.