Դասավանդման պասիվ մեթոդներ

Դասավանդման պասիվ մեթոդներ

1. Դասախոսություն

Դասախոսությունը ծավալով մեծ նյութի բանավոր ներկայացումն է, որն ունի ավելի խիստ, տրամաբանական բարդ կառուցվածք, տեղեկատվության մեծ ծավալ: Դասախոսության արդյունավետությունը որոշվում է նրա պլանի առկայությամբ և ուսանողներին դասախոսության պլանի մասին տեղեկատվությամբ: Դասախոսությունը լինում է մի քանի տեսակի, որոնք լինում են պասիվ և ակտիվ:

Պասիվ տեսակներն են.

• Նախատեսված սխալներով դասախոսություն- Թեման ներկայացնելուց հետո դասախոսը հայտնում է, որ իր խոսքի մեջ կան որոշակի քանակի սխալներ: Դասախոսության ավարտին ուսանողները պետք է դրանք հրապարակեն:

• Դասախոսություն-երկխոսություն-Սա երկու դասախոսների աշխատանք է, որոնք ընթերցում են նույն դասախոսությունը համագործակցելով ինչպես իրար հետ, այնպես էլ լսարանի հետ: Երկխոսության ընթացքում ներկայացվում է հիմնախնդիրը, իրավիճակների վերլուծությունը, լուծումների հիմնավորումը կամ հերքումը և համատեղ ճիշտ լուծման որոնումներ են անում:

• Դասախոսություն (դիտողականության օգտագործմամբ)-Դասախոսություն է, որն ուղեկցվում է ցուցադրությամբ, նկարներով, լուսապատկերով, տեսաֆիլմերով և այլն:

Եվ ակտիվ տեսակները

• Պրոբլեմային դասախոսություն-Դասախոսը սկզբում ուսանողներին ներկայացնում է պրոբլեմային խնդիր, իրավիճակ և ներգրավում է ուսանողներին այդ խնդրի վերլուծությանը: Հիմնվելով ունեցած գիտելիքների վրա, համատեղ լուծում են խնդիրը, հիմնավորում ստացված արդյունքները, ձեռք բերում նոր գիտելիքներ:

• Դասախոսություն մամլո ասուլիսի տեսքով- Դասախոսի խնդրանքով ուսանողները գրավոր ներկայացնում են հայտարարված թեմայի վերաբերյալ իրենց հետաքրքրող հարցերը և ամբողջ դասախոսությունն ընթանում է հարցերին պատասխանելու տեսքով:

1. Անհատական աշխատանք

Ուսանողներն ինքնուրույն իրականացնում են գործունեություն առանց դասախոսի ղեկավարման: Դասախոսը հանձնարարում է առաջադրանք, հետևում է կատարման ընթացքին, առաջացած խնդիրների դեպքում միջամտում է, տրամադրելով խնդիրների լուծման համար անհրաժեշտ օգնություն և ուսումնական գործունեության հետագա բարելավման ուղղությամբ անում առաջարկություններ:

1. Ցուցադրությունը և պատկերազարդումը

Ցուցադրությունը (դեմոստրացիա) ուսումնառողներին՝ երևույթներին, գործընթացներին, օբյեկտներին բնական վիճակում զննական-զգայական ձևով ծանոթացնելն են:

Որպեսզի ավելի ակտիվացվի ուսումնառողների ինքնուրույնությունը խիստ կարևոր է նրանց դիտարկվող առարկայի, երևույթի, գործընթացի բացատրություններին, վերլուծությունների ընթացքին, արդյունքներին ներգրավելը:

Պատկերազարդումը (իլյուստրացիա) ենթադրում է առարկաների, երևույթների ցուցադրումն ու ընկալումը, դրանց սիմվոլիկ պատկերներով: Պատկարազարդման միջոցներ են հանդիսանում պլակատները, քարտեզները, սխեմաները, աղյուսակները, նկարները, պատճեները, բազմագույն պլաստիկոպատ քարտերը, ալբոմները, հարթ մոդելները, գիտնականների նկարները, գրատախտակին արվող գծագրերը: Այս մեթոդները զուգակցվում են խոսքային մեթոդներով:

1. Գիտական հաշվետվությունը- ստեղծագործական գիտահետազոտական աշխատանքի արդյունքն է, որն իրականանում է հետազոտական աշխատանքի խնդիրների, մեթոդիկայի բովանդակության և արդյունքների մանրամասն շարադրանքի տեսքով: Բովանդակում է հետևյալ բաժինները՝ հետազոտության արդիականության, նպատակի, խնդիրների և մեթոդիկայի հիմնավորումը, օգտագործված գրականության ցանկը: Հաշվետվությունը շարադրվում է գիտական ոճով:

2. Գիտական հոդված

Բացահայտում է հետազոտողի տեսական և կիրառական աշխատանքի որոշ հարցեր: Այն բովանդակում է քննարկվող հիմնախնդրի արդիականությունը, գիտական տարբեր ուղղությունների զարգացման հեռանկարները, տեսական և փորձարարական աշխատանքների նկարագրությունը, հետազոտվող հիմնախնդրի լուծման վերաբերյալ եզրակացություններ ու մեթոդական հանձնարարականներ:

1. Հետազոտական աշխատանք

Ինքնուրույն ուսուցման մեթոդ է, որը պահանջում է անհատական ուղղվածություն, այն կիրառվում է թեզերի կամ այլ տեսակի հետազոտական աշխատանքներում, որոնք ավարտում են և ամփոփում ուսումնական ծրագիրը: Ուսանողը պետք է ցուցաբերի վերարտադրելու, հաշվետվություն ներկայացնելու, իր կամ մյուս ուսանողների հետազոտությունների արդյունքները գնահատելու կարողություններ: Այս գործընթացը ղեկավարվում է դասախոսների կողմից մի քանի ուսումնական կիսամյակների ընթացքում, որի ժամանակ քննարկվում է հետազոտության ամբողջ ընթացքը, ստացված արդյունքները:

1